“There will be no order… Only chaos…”
Πιστεύετε στη μοίρα;
Εγώ ποτέ δε θέλησα. Δηλώνω εκ πεποιθήσεως αγνωστικιστής, αλλά πραγματικά θέλω να έχω έστω την ψευδαίσθηση πως μπορώ να ορίσω το μέλλον μου… Μέχρι ενός σημείου, αλλά θέλω την επιλογή… ή την ψευδαίσθησή της…
Μπορεί να είμαι ελεύθερος να επιλέξω, αλλά να έχω ήδη επιλέξει… Να έχω ήδη πάρει τις αποφάσεις προτού καν τεθούν μπροστά μου τα διλλήματα. Καλά να πάθω τότε. Νομίζω πως οι άνθρωποι εφήυραν τις Μοίρες, με το ίδιο σκεπτικό που θέλησαν πάνω απ’το κεφάλι τους έναν θεό, πατέρα, παντοκράτορα κλπ. Για να μπορούν να του φορτώσουν ότι ευθύνη ή γεγονός φοβούνται να κοιτάξουν στα μάτια.
Η Μοίρα είναι η εύκολη λύση.
Τίποτα απ’ όλα αυτά βέβαια δεν έχει σημασία αν τα δεις από μια πιο ευρεία οπτική. Είναι απλά ανθρώπινα εγκεφαλικά παιχνίδια. Αν προσπαθήσει κάποιος να δει πέρα από τη μύτη του, θα γίνει φανερό πως σε ένα σύμπαν που πιθανώς να πλησιάζει το άπειρο, κανείς δεν ασχολείται με έναν μικρό γαλάζιο πλανήτη και τα μυρμήγκια που ζουν πάνω του…
Human Behaviour
Όταν ήμουν μικρότερος, τα πράγματα ήταν πολύ πιο απλά. Τώρα μου είναι υπερβολικά δύσκολο να γεφυρώσω το χάσμα που χωρίζει δύο ανθρώπινες ψυχές. Ο καθένας είναι ένα διαφορετικό σύμπαν.
Είμαι υπερβολικός, δύσκολος, γκρινιάρης, κυκλοθυμικός και ψάχνω συνεχώς για αφορμές να μην είμαι καλά. Είναι αδιάφορη, αποστασιοποιημένη, με έχει πολύ χαμηλά στις προτεραιότητές της και είναι συνεχώς εν δυνάμι μοιχαλίδα.
Τι ορίζει την ανθρώπινη συμπεριφορά; Τί είναι αυτό που την κάνει τόσο περίπλοκη; Είμαστε τόσο εγκλωβισμένοι από τα συναισθήματά μας; Αυτά είναι που μας κάνουν ανθρώπους; Αυτά είναι που μας ορίζουν; Και τι ορίζει τα συναισθήματά μας; Τί κάνει αυτό το γλοιώδες πράγμα ανάμεσα στα αυτιά μας να εκρίνει τα χημικά που μας φέρνουν θυμό, ζήλεια, αγάπη, έρωτα, στεναχώρια, χαρά; Μπορούμε να αρνηθούμε τα συναισθήματά μας; Μπορούμε να τα ελέγξουμε; Αν το κάνουμε θα είμαστε πιο ευτυχισμένοι; Και η ευτυχία συναίσθημα δεν είναι;
“Δεν έχεις καταλάβει τι ακριβώς κάνουμε εδώ έτσι δεν είναι; Δεν είμαστε εδώ για να δώσουμε απαντήσεις, αλλά για να δείξουμε την ματαιότητα του να κάνεις τις λάθος ερωτήσεις…”
Learn to swim…..
Όταν περιμένεις ένα συγκρότημα 14 χρόνια, έρχονται στο κορυφαίο σημείο της καριέρας τους, παίζουν δύο ώρες (μετρημένα), τα δίνουν όλα και δε χάνουν ούτε νότα, τότε δεν υπάρχουν και πολλά για τα οποία μπορείς να παραπονεθείς.
Εντάξει μπορεί το μέρος να μην ήταν συναυλιακός χώρος αλλά υπόστεγο αεροπλάνων, μπορεί ο ήχος να ήταν ψιλοχάλια και να έθαβε τα vocals και τις κιθάρες, μπορεί οι καθυστερημένοι της Big Star να είχαν τοποθετήσει τη σκηνή στο ίδιο σχεδόν επίπεδο με το κοινό, αλλά οι Tool ήταν Tool και με το πραπάνω.
Εγώ πάντως, αφού ξεπέρασα το αρχικό σοκ, έψαχνα να βρω το σαγόνι μου, το οποίο βρέθηκε στο πάτωμα μετά από καμιά ώρα.
Η playlist δεν έχει τόση σημασία, άσε που μετά το Stinkfist, 46&2, Jambi και Schism υπήρξε ένα κενό περίπου μια ώρας στο κεφάλι μου. Συνήλθα πάλι στο Aenima. Τέλος πάντων οι τύποι είναι από άλλο πλανήτη, μπράβο τους, τιμή μας, και ελπίζω να ξανάρθουν σύντομα.
Πάρτε και ένα videaki από παλαιότερο live έτσι για να γουστάρετε:
Learn to siwm, learn to swim, learn to swim, learn to swim, learn to swim, learn to swim, learn to swim, learn to swim, learn to swim, learn to swim, learn to swim, learn to swim, learn to swim, learn to swim, learn to swim, learn to swim, learn to swim, learn to swim, learn to swim, learn to swim, learn to swim, learn to swim, learn to swim, learn to swim, learn to swim, learn to swim, learn to sw
No sympathy for the devil keep that in mind… Buy the ticket… Take the ride…
Απλά θέλω να εκφράσω κάποιες σκέψεις που περνάνε από το μυαλό μου τον τελευταίο καιρό. Έχω βρει πως το να γράφω τις σκέψεις μου βοηθάει να τις βάζω σε σειρά και να τις αντιμετωπίζω, ίσως και να τις ξεσφηνώνω από τον εγκεφαλό μου. Μετά από μια τέτοιου είδους “εξομολόγηση” νιώθω πάντα ανακουφισμένος και λίγο πιο ήρεμος.
Ξεκινάω με την εξής, προφανή, διαπίστωση: Ο κόσμος είναι ενα πολύ παράξενο μέρος. Και βέβαια, όπως με κάθε διαπίστωση, όσο πιο κοντά κοιτάς, τόσο περισσότερο επιβεβαιώνεται. Μερικές φορές γίνονται κάποια τόσο τραγικά μη-τυχαία πράγματα που μου έρχεται να φωνάξω, υποθέτω όμως πως εξοικειώνομαι σιγά σιγά οπότε περιορίζομαι στο να γελάσω λίγο και να το ξεπεράσω. Είναι βέβαια μάταιο να προσπαθήσω να εξηγήσω στον καθένα τα ανεξήγητα και για αυτόν ακριβώς το λόγο δεν προσπαθώ καν.
Βλακείες.
Αυτό που θέλω να πω βασικά είναι το εξής: Περιμένω κάτι; Κι αν ναι τι; Αν πάλι όχι… τότε τι στον πούτσο κάνω ζωντανός. Ναι δε λέω είναι ωραία να χαραμίζω χρόνο, ώρες, μέρες, μήνες, χρόνια, να καταναλώνω πολύτιμο οξυγόνο, χώρο, φαγητό, νερό κλπ, να δημιουργώ μόλυνση και σκουπίδια αλλά μου διαφεύγει ο λόγος όλων αυτών. Δεν είναι κρίμα να μην υπάρχει τίποτα; Οπότε λοιπόν, για να μην μακρυγορώ ΠΡΕΠΕΙ να περιμένω κάτι. Το θέμα είναι τι ακριβώς…
Άλλο ένα θέμα που θέλω να πω, είναι οι γυναίκες. Γενική διαπίστωση: Περίεργα όντα. Τελείως ακατανόητος τρόπος σκέψης, σαφώς ευνοημένες από τη φύση και τελείως, μα τελείως, ακατανόητες. Ανέφερα το ακατανόητες; Νομίζω πως ναι…
Ο ηλήθιος, οι πανηλήθιοι και τα γουρούνια.
Οι μπάτσοι βγαίνουν και απροκάλυπτα πλέον χώνουν μπουκέτα με σιδηρογροθιές.
Ο πρόεδρος των γουρουνιών βγαίνει σε κανάλι και δημόσια λέει παπαριές. Μιλάμε για απίστευτες δικαιολογίες που απευθύνονται σε αμοιβάδες και που πάλι θα ακούγονταν λίγο περίεργα.
Μας νομίζουν για μαλάκες. Είμαστε μαλάκες. Που δεν τους βγάζουμε γυμνούς στην πλατεία Συντάγματος να τους κάνουμε αυτό που κάνουν εκείνοι στο Σύνταγμα το οποίο υποτίθετε πως προστατεύουν. Να τους στήσουμε δηλαδή στα τέσσερα και να τους ξεχειλώσουμε τον πρωκτό με μπαστούνι του μπέηζμπολ.
Μπάτσοι, Γουρούνια Δολοφόνοι. Ήσασταν και θα είστε αλήτες, κομπλεξικοί και μαλάκες.
“We can’t stop here… This is bat country!”
Ποιος θυμάται τον Hunter S. Thompson;
Παρασκεύη και ο TIMMY
Ευτυχώς αυτή την Παρασκευή ο Μέρφυ με αγνόησε.
Για αυτό, με καθαρό μυαλό προσφέρω το δεύτερο μέρος της Πολυλογίας των Residents.
Κυρίες και κύριοι, TIMMY and the dead dog:
Friday bloody Friday
Τελικά είναι επιβεβαιωμένο. Οι Παρασκευές στη δουλειά είναι καταραμένες.
Ο Μέρφυ θα έπρεπε να το συμπεριλάβει στους νόμους του. Ας διορθώσω την μικρή αυτή παράλειψη:
Όταν είναι να πάει κάτι στραβά στη δουλειά, αν είναι σημαντικό θα συμβεί την Παρασκευή. Αν κάτι πάει στραβά και δεν είναι Παρασκευή, τότε μην ανησυχείτε. Δεν είναι σημαντικό. Αν όμως δείτε κάτι να στραβώνει την Παρασκευή, τότε πιθανότατα είναι πολύ πιο σοβαρό απ’ότι αρχικά νομίζετε. Απεμπλακείτε όσο είναι καιρός αλλιώς το ΣΚ κάνει φτερά και πετάει σαν χρησιμοποιημένη σερβιέτα.
ΤΙΜΜΥ and The Residents
Οι Residents, ένα έτσι, ιδιόμορφο μουσικό σχήμα, παρουσιάζουν την σειρά short video “TIMMY” αποκλειστικά στο youtube.com.
Video 1: Timmy and the Accordion Player
Ο Τρελός, ο κακός και ο άσχημος
Πολλοί θα το αποκαλέσουν διάσπαση προσωπικότητας. Οι ψυχολόγοι θα εισηγηθούν για τον άμεσο εγκλεισμό του ξενιστή σε ίδρυμα και εγκεφαλικό ευνουχισμό.
Εσείς(;) θα πρέπει να τους θεωρείτε ως μία και μοναδική οντότητα για την ευκολία σας.
